A cabritinha da Picoña

Hoy ha tenido lugar en el pabellón municipal de O Porquiño la grabación en estudio del primer single de nuestra querida Picoña Girl. En la sala nos encontrábamos la capitanesa, la jatosa borralheira, la porriñesa del alien estomacal, Picoña Girl y una servidora. La labor de todas y cada una de nosotras era imprescindible, mientras Picoña Girl cantaba nosotras nos partíamos el ojete (Hombre Preñado, basta, no hagas chiste fácil) y tocábamos los cojones.

Al estreno han acudido varias personalidades locales, entre ellas Bu, la cual venía indumentada acorde con el nivel del evento. Lucía una preciosa FUNDA DE ALMOHADA, como podemos observar a continuación (suerte mañana en la operación de cirugía estética en la rodilla, querida):

Al estreno tampoco dudó en acudir el francotirador, el cual nos dio tregua a nosotras, pero como es tan hijo puta se cargó a uno de los chicos.

Coincidiendo con el evento, hoy es el cumpleaños de nuestra querida ey, ey, ey el balón! (coincide su cumpleaños con la grabación, y no al revés). Por si no te lo había dicho suficientes veces…felicidades cacho perra!

Pero centrémonos en el acto en si, y no en la mierda que lo rodea. Para empezar como dios manda é presiso que empese a falar en jallejo, como a nosa querida Picoña Jerl, a cal é naturalmente nasida na merda de salceda…perdón…na puta merda de salceda. Os seus 20 anos de esistensia é xa unha veterana da vida. Xoja no Porquiño na división de juais e ten unha prodijiosa vos, digna de Sabina ou dun jato nunha licuadora. A cona e que esta muller e tan humilde que non paraba de repetir hoxe, despois da jrabasión, que quere operarse a vos (pa peor)… debe ser duro vivir o dia a dia con semejante don… no equipo non paramos de repetir que nos cante aljunha sonata das suas, jrasias a dios a sua bondá non ten limites e sempre nos da o justaso.

A sua infansia… supoño que sería juai, porque ela e juai (e porque non teño nin puta idea de a que xojan os nenos na picoña, supoño que con paos e pedras a ver quen leva mais ostias na cabesa). O caso é que aos non sei que anos marchou a xojar pa juardia, pero se xa a picoña era merda, a juardia era merda e media con aire portujés (tu no, la mas bella…tu no) e alí non tiveron a finura de apresiar a sua arte… e é con…non sei que anos que aterrisou en O Porquiño. Unha ves chejada a urbe cosmopolita que é Porco city, atopou o seu jran amor, o cal se chama Quim. Coñeseronse nunha noite de troula, el estaba compoñendo cansións sentado nun banco coas pernas abertas e os juevos colganderos, e ela pasou cantando “son fillo de José, y de mi madre también”… a arte que desprendía Picoña Jerl conmosionou a Quim, o cal lle botou unha mirada de “te voy a cubrir” e ela acabou rendida o seu bijote. Despois de horas falando e retosando, el desidiuse a compartir con ela o seu secreto, era o secreto mais jrande do mundo… mais jrande incluso que os meus pés do cuarentaetrés… ensinoulle a sua letra mais presiada, a cabritinha… e despois de botar lajrimas de emosión polo profunda que e a hija de puta da cansión, asedeu a poñerlle vos. E co carallo da historia chejamos a o dia de hoxe, no cal selebrouse a mensionada jrabasión oficial do sinjel. Prosedo a coljar a que será a portada do futuro sedé… fan unha parexa cojonuda, a que si?... e a cansión, e como aljien teña juevos a descarjala doulle unha coz na boca, que isto ten copirai.